يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ « 17 » . ( 61558 - 61555 ) هفتم : خداوند در عذاب وبلا با اين كه هنگام نافرمانىاش از عمل أو آگاه است شتاب نكرده وأو را در جايى كه مرتكب عمل خلافي شده رسوا نمىكند ، بلكه أو را بر رستگارىاش مهلت مىدهد وپردهء بخشش وحلمش را بر روى أو مىگستراند . ( 61580 - 61559 ) هشتم : خداوند در پذيرش توبه وبازگشت أو به سوى خود ، اصرار مىورزد ، همان طور كه پادشاهان « 18 » در بارهء كساني كه بدى كرده باشند ودرخواست عفو نمايند ، رفتار مىكنند ، وخالق نه تنها به دليل ارتكاب جرم وگناه با مخلوق مناقشه نمىكند ودر محاسبه با أو سخت نمىگيرد بلكه توبهء أو را مىپذيرد وبر أو آسان مىگيرد . زيرا به خداى متعال نه از ناحية گناهكار زيانى مىرسد ، ونه از بازگشت توبه كننده سودى عايد أو مىشود ، چه أو بىنياز مطلق است . ( 61585 - 61581 ) نهم : خداوند متعال أو را از رحمت وبخشش نااميد نكرده ، زيرا گفته است : قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ « 19 » . ( 61599 - 61586 ) دهم : خداوند دورى جستن أو از گناه وبازگشتش از گناه را ، حسنه قرار داده است ، آنجا كه پس از بيان توبه مىفرمايد : « إِلَّا مَنْ تابَ وَآمَنَ » وهر بدى أو را يك بد وهر خوبى أو را ده برابر به شمار مىآورد ، آنجا كه فرموده

--> ( 17 ) سوره فرقان ( 25 ) آية ( 70 ) يعنى بگو كساني كه از گناه توبه كنند وبا ايمان به خدا عمل صالح به جاى آورند ، پس خداوند گناهان آنان را بدل به ثواب گرداند . ( 18 ) شايد مقصود شارح از پادشاهان ، أئمة ( ع ) وأولي الأمر حقه باشد وگرنه رفتار ديگر پادشاهان چنين نيست ، م . ( 19 ) سورهء زمر ( 39 ) آية ( 53 ) يعنى : اى بندگانى كه اسراف بر خويشتن روا داشتيد از رحمت خدا نااميد نباشيد .